om politiek te worden genoemd dient een overleg altijd diverse in's en out's te hebben: George Sand, Weense wals, de deugd, monarchie, herfstij, kultuur etc.

English: George Sand en Madeleine par Louis Boulanger Writer George Sand depicted as Mary Magdalene by artist Louis Boulanger (Photo credit: Wikipedia)

A young George Sand (Photo credit: Wikipedia)

George Sand /een mooie, niet zo uitgebreide, site ter gelegenheid van het George Sand jaar in 2004, de tekst is in het Frans maar vlg. ons niet zo ingewikkeld//de liefdesrelatie Sand/Chopin leeft nog altijd voort in de verbeelding//

George Sand leefde in de 19e eeuw, zij was een feministe avant la lettre en schrijfster, het grootste deel van haar leven besteedde zij aan het schrijven van talloze romans, toneelstukken, sprookjes en vertellingen of kritieken, en voor het overige was zij een zeer bekende persoonlijkheid in het Parijse milieu der salons en de meer links georiënteerde kringen, voorvechtster voor het behouden van de oorspronkelijke volkskultuur in Frankrijk en bovendien antropologe, kenner van de streek Berry en het platteland aldaar.// 

slideshow met werk van de romantische schilder Théodore Rousseau

Sand was op meervoudige wijze betrokken in het politieke leven van de 19e eeuw waarin kunstenaars zich ook werkelijk geroepen voelden zowel op litterair, beeldend of anderszins in de toonkunsten, als op politiek gebied het Franse volk te leiden en bij te staan, feitelijk een heel moderne gedachte. 
In sommige opzichten kunnen wij onszelf herkennen in de épôque en de ambities van de schrijfster Sand, om nog niet te spreken van het wat turbulente romantische relationele leven, het is niet voor niets dat ik hierboven de relatie tussen Sand en Frédérique Chopin aanhaal, helaas vermelden alle teksten dat het liefdespaar zich voor een tijd teruggetrokken had op het eiland Mallorca terwijl ik er zeker van ben dat dit is geweest het eiland Menorca, het kleinere eiland van los Balearos, waar de auteur van deze tekst enige tijd een nogal vrijzinnige vakantie heeft genoten, aldus zich het recht voorbehoudend te schrijven:

* 'wij waren daar ook bij'

//een nocturne van Fryderyk Chopen

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

het oudste stadswapen van Holland
eerlang verleend door het Gravelijk bestuur
- het wapen van de stad Haarlem -
//*een zwaard heeft naast de konkrete betekenis
als wapen ook een symbolische en een heraldische waarde,
eveneens een evangelische zinnebeeldige verwijzingsidee bevattende, alsmede
 een botanische in de zwaardlelies, ik geef de gladiolus illyricus als voorbeeld//
de latijnse naam voor een zwaard is gladius/
de tekst van het wapen luidt in vertaling:
- de deugd overwint de kracht - 
let op de 4 davidsterren en het griekse kruis,de gravenkroon met klaverblad en daarboven de
boomtakken met daaraan de 2 luidklokken
en de beide heraldische leeuwen met hun dubbele staarten//

eenmaal trek je de gordijnen open, eenmaal gaan ze dan weer dicht/ gediggie rederijk

Flower and Bee (Photo credit: Wikipedia)

GEDIGGIE

't Is toch vreemd, ik heb de indruk zomaar bij het opstaan opgedaan,

ik ben een ander voor mijzelf geworden, met d'ouder mensken heb ik afgedaan,

geen afstand is meer iegelijk tot diegene die ik ben geweest,

geen aarzeling weerhoudt ons om te zeggen: dit is feest,

ik zag nog zo op tegen het spiegelbeeld dat mij ter harte kwam,

wie of daar tegenover ons gezongen heeft de zwanenzang,

eerder mag't toch niet zijn dat ganzen lopen in hun pas

dan dat de vos de keele van het zwijn besprong en ras

't vogelke merlijn zijn zang aan ons gedwongen las,

die ging zo dacht hij nog maar effekes vrolijker in 't bad

dan 't in het bed gegeven had een snorkel voor een stad,

zo denken wij aan al die vreugdevolle tijden van 't ondeugend opgaan

van d'aller oude tijden naar de nieuwe uitlaatklep voor onze oude citroën,

't is toch weer al zo dikwijls als bewijs van goede trouw gegeven ben'

zo dat 't kapitaal de pas houdt met de nering niet om 't leven,

dat even 'sprookjeswijs de spreuke is die kost gaat voor zijn bate uit,

en die zijn koste niet betaalde kan de nering baten met zijn fluit'

je van twee stuiverkes en ander en halve cent, ja de prijzen zijn alras verhoogd,

wat denken mensen wel, ons is de stuive rugge in een kale bontjas opgedroogd?

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Turkse radio muziek, leuke opleuk, die ik ontdekte 5/11

klassieke botanische afbeelding:
een pijlorchidee
(komt voor in bergachtige gebieden)

ik weet feitelijk niet waar ik het over wil hebben, eenmaal begonnen komen de gedachten....moed houden

Joan Miro - danseur - 1928

Het schilderij hiernaast weergegeven van Miro vind ik heel illustratief voor het wat zweverig beleven dat mij heeft beziggehouden de laatste tijd, toen het was alsof ik boven de zorgen der mensen op een positieve manier beschreef, niet wat ik van hen vond of vind, maar over een andere, een alternatieve benadering en uitweg voor de kleine en de grote zorgen van de mensen in een land waar ik als het erop aankomt toch veel van wil houden, ik schrijf 'van wil houden' omdat er aanleiding ook bestaat om van bepaalde ontstane gewoonten enige afstand te houden, ieder het zijne in persoonlijke zin maar allemaal geheel zelfstandig dragers van de eigen cultuur levert op een anarchie der waarden, iemand zal er moeten komen die de leiding daarin neemt, zijn land- en geloofsgenoten voorgaat naar een toekomst die reeds wenkende is in een mooi uitzicht van de nieuwe dag die ons wacht//


//bij het zien van een goed en schoon schilderij kun je wegdromen, dan krijgt je droom een plaatstoegewezen door het kunstwerk, het zichtbare dat stand houdt,  en je kunt in de artistieke beleving alles kwijt wat je invalt en erbij verzint/ mooi verzinnen is bepaaldelijk geen zondige aangelegenheid en voor een goed verhaal is altijd wel een juffrouw Saartje te vinden die een kopje koffie schenkt en haar handen afstrijkt aan een helder wit gesteven schort/


 - het blauwe vlak van Miro vertelt ons over de betrekkelijke koele stemming waarin de danser zich beweegt, het thema van zijn dans is weergegeven in de speelse lijn met de twee zwaardere uiteinden, een voor naar beneden kijken en een voor omhoog zien, die langs het rode hart gaat, op haar beurt is dit warmvoelend hart met een dunne draad verbonden is aan de nieuwe maan/

/het is alsof het hart een stapje hogerop komt met het volgen van de kromme lijn, het als een insect gegeven gewicht dat het hart recht houdt en in balans verzekert ons van de standvastigheid waarmee wij verbonden blijven met onze natuurlijke verbondenheid met het animale/

zou men kunnen aanvaarden dat ik geen tijd had voor beuzelarijen?

In het algemeen behandelt de menselijke geest, anders gezegd ons denken, één onderwerp tegelijkertijd, neemt het in overweging, gaat er mee om en verbindt er weer andere onderwerpen van overwegen mee totdat zich uiteindelijk een beeld heeft gevormd waaruit ons denken een nieuwe gedachte opvat die tot bevredigend antwoord stemt op de vraag wat hetgeen is dat onze verwondering heeft gewekt. Zo ons denken verloopt zo verloopt het overwegen van de wijsheid evenzeer. In de Kerk wordt deze wijsheid ter afgrenzing van de wens zijn oorsprong te begrijpen de mensen overgeleverd als de Heilige Geest die gezonden werd en wordt vanuit de identiteit die de Messias voor ons heeft doen overleveren. In zijn denken rationaliseert een mens zijn natuurlijke onbegrensde mogelijkheden tot eenheid met zijn oorsprong, en vanuit deze voorwaardelijke ordening gaat ons rationele verstandelijke vermogen altijd voor onze tijdelijkheid uit in het tijdsbestel waarin wij zijn gegeven als die mensen waar het uiteindelijk in elke religie over gaat, gebeurde dat niet dan hadden wij geen besef meer van tijd en hield ons waarachtige werkelijke leven gewoon op.

Het is moeilijk te begrijpen voor de moderne mens die alles wenst te onderwerpen aan zijn zin tot beloning voor een inspanning en de gedachte dat hij met een nuttige bezigheid van doen heeft dat er voor zover ik daarvan de waarde heb leren kennen meer mogelijkheden bestaan voor ons denken en handelen dan alleen met de waarderingen van nuttigheid en loon omschreven. Ik ben er niet zo mee bekend of mijn woorden een algemene geldigheid toekomt doch wij halen ons het schriftwoord aan dat inhoudt dat wie horen kan zal luisteren uit vrije keus ('wie oren heeft om te horen dat hij luistere...'). De toegang die de mens in de loop der geschiedenis eveneens is  verschaft kan ook zijn die van het spel, en die van de liefde.