Lang heb ik geleefd als het ware in een vertegenwoordiging van een verleden tijd waaraan ik wellicht ook wel als een steun voor velen heb gerefereerd, en het zal zo zijn dat deze vasthoudendheid aan het adagium dat indien wij ons als samenleving anders oriënteren in het gemeenschappelijk denken over onze historie ons land daarbij zeker de baat zal verkrijgen dat het wellicht als een der eersten in Europa op aangepaste wijze zich toegang kan verschaffen tot de nieuwe tijd die voor de deur staat en ons wacht, een tijd waarin zekerheid van oordeel en een nuchtere beschouwing van feiten tegen de achtergrond van een als gemeenschappelijk gesteld belang wederom zal behoren tot het zeer wezenlijke aspect van die veelgeprezen volksaard die omschreven wordt als nijver, een aspect van het maatschappelijk leven dat naar het onze indruk is zowel geldt voor het denken en de besluitvorming in de Zuidelijke als in de Noordelijke Nederlanden. Ik zal de laatste zijn om beide staatkundige eenheden het recht op een eigen zelfstandigheid te betwisten en geloof erin dat in een onafhankelijk doch gezamelijk verder gaan nog eens te meer de prudentie waarmee in 1840 tot de afscheiding werd besloten zich kan bewijzen. Om het duidelijk te stellen: deze dualiteit van hetgeen in zijn grond een eenheid vormt heeft ons allen bepaald geen windeieren opgeleverd en men kan zich in goede gemoede de vraag stellen wie zich in 1840 nu in feite van wie heeft onderscheiden willen en om wat voor redenen, het fabeltje dat er spanningen bestonden van taalkundige aard verwijs ik in deze liever naar een ruime koelkast om zo rond de Kerst nog eens te worden bezien op waarde en waardering.
Beide landen worden en werden geconfronteerd met dezelfde vraagstukken evenwel, hetgeen mij ertoe besluiten doet de mening aan te hangen dat een dubbelop beleidsvorming niet alleen economisch steeds nadeliger zal blijken maar ook dat de door mij in ons land geschetste vraagstukken niet tot een oplossing kunnen geraken zonder de medewerking van de buitenlandse partners in de Benelux, het lijkt mij raadzaam in deze de representatieve functies toe te kennen aan een 's Gravenhage dat het inmiddels tot grotere rijpheid van oordeel heeft gebracht op menig gemeenschappelijk gebied.
Het is slechts gelegen in het gevoelsleven als een kwaliteit en een vermogen in waarheid te getuigen van de bedoelingen welke met ons volk zijn aangegaan toen het zich schaarde rond de Prins van Oranje in een verleden dat onmiskenbaar even roemrucht is als dat het in Europa de roep geniet dat in deze lage landen de aanzet werd gegeven tot een nieuwe periode in de wereldgeschiedenis welke gepaard ging met grotere welvaart en een verbetering van de levensomstandigheden, een verlichting van het geestelijk leven en een opbloeien van de wetenschap, bovendien met alom in Europa een zo dringend gewenste verruiming van de kredietmogelijkheden voor menige natie. In de Nederlanden, zo luidde het, werden vele talen gesproken en was alles te koop wat men zich wensen kon en verder waren de vrouwen er 'des belles femmes'.
Het is deze faam die onze landen nog altijd als een eigenheid aankleeft maar wie zal kunnen bevroeden hoe wij een indruk maken op een buitenland dat verder weg is dan ooit in overeenkomstigheid met onze maatschappelijke instellingen en kultuur?
******************************************************************************** //in de sterren aan de hemel droomt de mensheid zich een weg naar de toekomst//
MUZIEK: Wolfgang Amadeus Mozart - zogenoemde 'Turkse Mars' - op de piano uitgevoerd door Ronals Brautigam. Oorspronkelijk luidde de titel van de mars anders en was het muziekwerk geschreven voor klavecimbel hetgeen in de uitvoering te beluisteren valt//dikwijls componeerde Mozart gelegenheidsmuziek voor het Keizerlijke Wenen, mogelijk was de titel wel verbonden met een buitenland dat natuurlijk wat in het zonnetje gezet diende te worden en, niet te vergeten, Wolfgang en zijn gezin moesten zich ook brood op de plank verschaffen.//om toegang te krijgen tot het Weense hof moest men in de tijd van Mozart heel wat werk hebben verzet en vooral een lange adem hebben.
English: George Sand en Madeleine par Louis Boulanger Writer George Sand depicted as Mary Magdalene by artist Louis Boulanger (Photo credit: Wikipedia)
George Sand /een mooie, niet zo uitgebreide, site ter gelegenheid van het George Sand jaar in 2004, de tekst is in het Frans maar vlg. ons niet zo ingewikkeld//de liefdesrelatie Sand/Chopin leeft nog altijd voort in de verbeelding//
George Sand leefde in de 19e eeuw, zij was een feministe avant la lettre en schrijfster, het grootste deel van haar leven besteedde zij aan het schrijven van talloze romans, toneelstukken, sprookjes en vertellingen of kritieken, en voor het overige was zij een zeer bekende persoonlijkheid in het Parijse milieu der salons en de meer links georiënteerde kringen, voorvechtster voor het behouden van de oorspronkelijke volkskultuur in Frankrijk en bovendien antropologe, kenner van de streek Berry en het platteland aldaar.// slideshow met werk van de romantische schilder Théodore Rousseau
Sand was op meervoudige wijze betrokken in het politieke leven van de 19e eeuw waarin kunstenaars zich ook werkelijk geroepen voelden zowel op litterair, beeldend of anderszins in de toonkunsten, als op politiek gebied het Franse volk te leiden en bij te staan, feitelijk een heel moderne gedachte. In sommige opzichten kunnen wij onszelf herkennen in de épôque en de ambities van de schrijfster Sand, om nog niet te spreken van het wat turbulente romantische relationele leven, het is niet voor niets dat ik hierboven de relatie tussen Sand en Frédérique Chopin aanhaal, helaas vermelden alle teksten dat het liefdespaar zich voor een tijd teruggetrokken had op het eiland Mallorca terwijl ik er zeker van ben dat dit is geweest het eiland Menorca, het kleinere eiland van los Balearos, waar de auteur van deze tekst enige tijd een nogal vrijzinnige vakantie heeft genoten, aldus zich het recht voorbehoudend te schrijven: * 'wij waren daar ook bij' //een nocturne van Fryderyk Chopen
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
het oudste stadswapen van Holland
eerlang verleend door het Gravelijk bestuur
- het wapen van de stad Haarlem -
//*een zwaard heeft naast de konkrete betekenis
als wapen ook een symbolische en een heraldische waarde,
eveneens een evangelische zinnebeeldige verwijzingsidee bevattende, alsmede
een botanische in de zwaardlelies, ik geef de gladiolus illyricus als voorbeeld//
de latijnse naam voor een zwaard is gladius/
de tekst van het wapen luidt in vertaling: - de deugd overwint de kracht - let op de 4 davidsterren en het griekse kruis,de gravenkroon met klaverblad en daarboven de
boomtakken met daaraan de 2 luidklokken
en de beide heraldische leeuwen met hun dubbele staarten//
Wel een aardige video over hoe de eerste Kamer der Staten Generaal in 2011 functioneerde. Natuurlijk mag ik er geen verdere mededelingen over doen, dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat ik een ervaringsdeskundig ex-psychiatrisch patiënt ben, voor het overige wens ik toe te voegen:
"zo werkt het niet" De eerste Kamer is evenals de Koninklijke Marechaussee een van de weinige instituten die al 200 jaar in ons Koninkrijk als regeerinstantie functioneren, in onze tijd merken wij daar weinig van maar toch ben ik van mening dat wij er niet buiten kunnen. Voor de aardigheid merk ik op dat zoals uit de video blijkt Nederlanders niet voor niets "de chinezen van Europa" worden genoemd.
Klassieke spoorwegbeveiliging op de Ahrtalbahn. Deze foto heb ik gemaakt, en als je me niet geloofd dat neem je maar contact met me op. (Photo credit: Wikipedia)
Tot mijn grote spijt geef ik toe: wij zijn de draad al even kwijt, hoewel ik mij af wil vragen of iemand op deze wereld daar nu erg mee zitten zal. Natuurlijk, iedereen die een beetje gewend is om te gaan met geld en daarvan wat aankopen te doen voor zijn persoonlijk levensonderhoud, misschien af en toe iets extra's zoals een kledingstuk of schoeisel, die zal begrijpen dat wanneer de portemonnaie ineens wat rooskleuriger van aanzien wordt dat dan al snel de bovenkamer word verlicht en verlucht tot bevrijding van al te zware lasten zoals verkiezingswinst en profijtbeginselen. Natuurlijk begint er weer iemand te roepen dat de logica zo ver te zoeken is, maar ik kan slechts mij bepalen tot een woord van dank voor het in ontvangst nemen van a. het diploma voor het lyceum b. de Orde van St. Michael and St. George c. een stevige verankering van de leun- en studiestoel in een bezitting van 4 ha. groot//
titel: "room in a space"
Te mijn consent is er een 'iets' verdwenen, een heiïge damp, un valeur de vapeur, an holy vision happened yesterday night to me and also today: I have seen the person of Jezus Christ our Savior right in my study /with the unidentified space/ wellicht was het waarover zovelen zolang over getwijfeld hebben, maar ik niet: heden toonde de Heer mij de calix, de kelk, en er was geen wantrouwen in mij. Het is alsof JC ten hemel is gevaren en meer kan ik thans niet zeer begrijpen.
Het is niet juist te bedenken dat men daartoe om zo'n visioen te schouwen medicijnen behoeft, hoewel het mijn eerlijke getuigenis is dat JC zich nimmer zeer onbetuigd heeft gelaten in het verstrekken van passende medicatie.
//het was me vaak al vreemd te moede zo werden al die influenceringen over mij uitgestort in een niet oorspronkelijke hoop dat ik een bevredigend antwoord zou kunnen geven aan wat mij nu voorkomt als een vragstuk dat uitgroeide tot een wereldprobleem, ik heb altijd gedacht dat het zo hoorde en dat ik zo behoorde te leven als ik doe, echt goed en gezond verstand heeft mij in feite nimmer in de steek gelaten en ik ben bij tijd en wijle inderdaad een knap acteur geweest, de enige mogelijkheid om uit het conflict te geraken is gelegen in een oekomenische opvatting en bespreking van hetgeen "de mij" is geschied en voorzeker schrijf ik niet alleen maar over mijn persoon/
//is dit wat nu gebeurt soms het probleem van een organische denkfout die maar niet het toelaten kan te doen begrijpen dat een normaal mens zich te betonen de eerste voorwaarde vormt voor een duurzaam naar waarheid uitoefenen van hetgeen vaak wordt aangehaald als "die taak welhaast te zwaar"/
// het is er volgens mij op uitgedraaid dat heel Nederland van mening is dat er een andere koning moet zijn en dat deze in zijn luister dient te worden hersteld, ik wil opmerken dat mijn landelijk beleven in een andere zin heeft vorm gekregen dan alleen van Maastricht tot Groningen gegeven/
// ik wil niet verhelen dat ik paf sta van hetgeen mogelijk is voor het beteugelen van de om zich heen grijpende twijfelarij "doet ie het wel of doet ie het niet"- ik geloof dat het tijd is de mensen erop te wijzen dat er eerder en in groter genezend voordeel van kan worden overlegd dat het bestaande vraagstuk zich uitdrukt in een keuze die luidt: "wie van de drie?"
Ik denk dat op het ogenblik, mijn ogenblik reikt nogal ver, namelijk van 17 september tot en met Burendag 27 september in het jaar 2014, de keizer is dood laat me met rust, het is mij onbeklemd wat de bedoelingen zijn in het heden hetgeen mij de gelegenheid biedt eens op onderzoek te gaan in een meer recent verleden, neen, Binky hoeft niet temet uitgerookt te worden, het dier heeft zijn vakantie verdiend en ik vind aleen dat hij wat alng in het buitenland zijn verblijf heeft, de kameraadjes zullen wel goed voor Binky zorgen, Clem is nogal wat geweest, met name 19 maart 2014 ligt ons nog vers in het gehugen e geloof ons, van die oplossende aha-verkalringen wordt niemand echt beter, wat gebeurd is is gebeurd is heel gewon niet waar als statement en getuigenis, het enige dat ons rest is mijn oprechte dankbaarheid tonen naar de zijde van het Koninklijk Huys van Oranje Nassau en the House of Winsor, de uitspraak is: 'we zijn er uit' -
3 musketiers - "screenplot Studio Bueri"
//per slot van rekening kun je de pijnappelklier ook beschouwen als een blauwe dan wel een bruine boon, beide vegetatieve oplossingen voor het honger van djihad genieten niet onze voorkeur; hoewel ik in wezen in gematigde zin een djihadist getuig te zijn, zomaar niet tegen iemand of iets in het bijzonder gericht behalve tegen het luie vlees, #Dan //de precieze vertaling, dat ligt lastig bij onze arabische broedergemeenschap en haar belendende percelen, van de woordkeus "dji'hadj' is in feite voor het Nederlands taalvermogen: streven /&Cl7 +++
Voor mijn politieke inzicht in de geschiedenis en de plaats van ons land in verhouding tot een altijd groter omringend buitenland is alweer lange tijd door mij gekoesterd een droom, mijn droom over de grote stad Keulen waar alle begonnen zaken eindigen en weer beginnen kunnen, tenminste indien het domkapittel daarmee instemt. Ik herinner mij dat de door mij bewonderde koningin van Frankrijk Maria de Medici in Keulen is gestorven, en volgens mijn opvattingen is zij degene geweest die de Eau de Cologne heeft uitgevonden naar een oud recept dat zij nog van haar moeder had geërfd die weer de dochter was van de Weense keizer. Wat in Keulen zelf gebeurd is en gedaan wordt enzovoorts daarnaar heb ik om mijn droom te bewaren nooit onderzoek willen doen, ik ben er slechts bekend mee geraakt dat enkele jaren geleden een klok uit de Domtoren naar beneden is gevallen, zomaar, alsof het een voorteken is geweest, het zal wel een hele klap gegeven hebben.
Wanneer het met Duitsland goed gaat krijgen de cultuurgoden en -godinnen weer belangstelling voor het verre Japan, en ik vermoed dat dat in deze tijd ook gebeurt en te merken is in de kunstwinkeltjes en -handel in de stad. De foto onderaan is die van een bloeiende japanse esdoorn waarmee ik de stad wil eren
Onmiskenbaar vormt ons land een min of meer onafhankelijk kultuurgebied waarmee het oude Keulen zich beter kan oriënteren in de tegenwoordige tijd, wij staan er bekend als een zeer informerend en betrouwbaar volk. Dat vormt een eer. Met de grote prijs van Aken wil ik niets meer van doen hebben, geef mij maar Kölnisch Wasser//de video is leuk en geeft een mooi beeld//
Ik heb nogal lang mogen nadenken over de unificerende strevingen binnen Europa en hoe ik daar tegenover wil staan na jarenlange ervaring met een nogal knellend politiek concept dat getiteld was 'éducation permanente', een jaren '70 oplossing voor de constipatie van de president van de 5e republiek, wat ik eraan overhield is een lichte neiging tot migraine wanneer ik overweeg dat ik de hele bulk aan veranderingen die telkens vanuit Brussel worden voorgesteld moet verwerken in mijn denken over mens en maatschappij in het Nederland waarin ik staatsburger ben geworden. Mijn uiteindelijke conclusie waarover ik mij voor het hoofd kan slaan dat deze mij niet eerder helder is geworden is dat een staatkundige organisatie op grond van een economisch denken dat niet gestoeld is op een evenwichtige democratische idee geen bestaansrecht heeft in mijn voorkomen en dat het een onderdeel van mijn optiek moet zijn verzet aan te tekenen tegen een politieke eenheid waarvan de leiders geen rechten bezitten om belastingen te heffen en vertegenwoordigende posities in te nemen omdat hetgeen zij vertegenwoordigen mogen en kunnen een bedrijfsmatige structuur heeft aangenomen die feitelijk verantwoordelijk moet worden geacht voor het toenemende waardenverlies dat ongeveer eveneens sinds de jaren '70 van de voorafgaande eeuw in ons land heeft plaatsgevonden en nog altijd grote groepen van de bevolking in een greep houdt waaraan het moeilijk te ontsnappen is.
Ik wil mij gaarne beschikbaar houden voor een herstel van de waardenbepaling en de vertegenwoordigende zin die een deel vormt van de politiek-economische kultuur die ons land nu alweer bijna 500 jaar als kenmerkend voor haar plaats binnen die zo veranderlijke politiek-religieuze wereld in een Europa dat behalve een mythische inhoud een telkens weer zichzelf hervindende evenwichtigheid bezit als de erfenis van eeuwen afwisselende strijd en overleg situaties. Onderhandelen met een wereld die tot die erfenis behoort acht ik de enige juiste weg welke de vereniging van Europese Staten kan inslaan, ik acht mij persoonlijk wel bekwaam daarin een plaats in te nemen van toewijzende leskracht en bestuurlijke inhoud als een vertegenwoordigende taak voor de overheid die de beslissing kan nemen ons woord als een leidraad te beschouwen onder conditie van de liberaliserende stellingname van de aanwezige Autoriteit voor een heden dat zich mag onderscheiden als de aanzet tot een nationale toekomst.
.jpg)
