'er moest iets gebeuren, er moet iets aan gedaan' - zien betekent ernaar kijken //

- een foto die ik heb opgeladen in National Geographic:

het bospad

- en natuurlijk de diapositievenreeks die ik de lezers verschuldigd ben//

​

        **  - van gemeentewege verklaard  (brouillon onderaan bladzijde)

​

( ik heb mij niet vooraf overtuigd van de optimale kwaliteit van de slideshow *)

__________________________________________________ 

 - titel: 'relatie relativiteit'  

- citaat: 'mensen verwachten van hun huisarts dat hij ze van hun kwalen afhelpt, zelden is er iemand die inziet hoe hij er zelf ook iets aan kan doen.'

 - titel: 'het modebeeld in mijn studeervertrek'

wat er aan de hand is is geen vraag, ik word hervormd tot een waarachtig mens

begonia rosebud tutu

//het was me vaak al vreemd te moede zo werden al die influenceringen over mij uitgestort in een niet oorspronkelijke hoop dat ik een bevredigend antwoord zou kunnen geven aan wat mij nu voorkomt als een vragstuk dat uitgroeide tot een wereldprobleem, ik heb altijd gedacht dat het zo hoorde en dat ik zo behoorde te leven als ik doe, echt goed en gezond verstand heeft mij in feite nimmer in de steek gelaten en ik ben bij tijd en wijle inderdaad een knap acteur geweest, de enige mogelijkheid om uit het conflict te geraken is gelegen in een oekomenische opvatting en bespreking van hetgeen "de mij" is geschied en voorzeker schrijf ik niet alleen maar over mijn persoon/

//is dit wat nu gebeurt soms het probleem van een organische denkfout die maar niet het toelaten kan te doen begrijpen dat een normaal mens zich te betonen de eerste voorwaarde vormt voor een duurzaam naar waarheid uitoefenen van hetgeen vaak wordt aangehaald als "die taak welhaast te zwaar"/

// het is er volgens mij op uitgedraaid dat heel Nederland van mening is dat er een andere koning moet zijn en dat deze in zijn luister dient te worden hersteld, ik wil opmerken dat mijn landelijk beleven in een andere zin heeft vorm gekregen dan alleen van Maastricht tot Groningen gegeven/

// ik wil niet verhelen dat ik paf sta van hetgeen mogelijk is voor het beteugelen van de om zich heen grijpende twijfelarij "doet ie het wel of doet ie het niet"- ik geloof dat het tijd is de mensen erop te wijzen dat er eerder en in groter genezend voordeel van kan worden overlegd dat het bestaande vraagstuk zich uitdrukt in een keuze die luidt: "wie van de drie?"

de afkomst van Willem Beefspier is in nevelen gehuld en wie hij-hij is geweest dat weten wij niet precies

Ik vond mijn ervaringen met sir Anthony van der Dijcke ook al niet zo duidelijk gesteld als 'in feite gaat het hierom menneke'....

Wel ben ik ermee bekend geraakt dat in de Gouden Eeuw velen een nieuwe naam aannamen waarmee zij in de geschiedenis voor ons kenbaar worden, dit gebeurde ook in de tijd van sir Thomas Gainsborough....

zou ik dan eindelijk eens mogen begrijpen waar deze algemene waanzin over gaat?

Men meent dat ik geen gelukkig leven heb gekend, en ik geloof dat ik dat in die zin kan bevestigen die deze lieden aan het menselijk geluk toekennen: materiële voorspoed, warme vriendschappen en verder dan maar doen wat je voor de geest komt en waar je je zinnen op hebt gezet.

Dieven en hoerenvolk zijn bij mij in en uitgelopen, en degene waar ik mijn vertrouwen in had gesteld verried mij nogmaals nadat hij met zijn zogeheten geluk in zaken al wat verder gekomen was. En het oordeel werd steeds bevestigd dat ik mij niet bewust was van wie ik ben en van waar ik voor word aangezien, een vertegenwoordigende macht in een belofte gegeven die eens is uitgeschreven en waarvan gedacht werd dat hij niet was gerealiseerd omdat hij waar het verhaal over gaat was 'mislukt'.

Ik geloof dat ik het recht heb mijn morele bezwaren tegen dit soort redeneringen te uiten door deze althans kenbaar te maken voor die toegang hebben tot mijn blog.

In 1974 heb ik zeer bewust een keuze gemaakt mij ervan te onthouden in te gaan op verwachtingen welke vanuit een hoogmoedig misverstaan van het eigen denken op mij werden afgevuurd bijna, ik kwam niet naar die mij hadden verwacht, en ik blijf de opvatting toegedaan dat die verwacht wordt niet uit zijn eigen gedachte komen mag.

Wie een profetische verwachting neerschrijft mag niet menen dat deze toepasbaar is naar menselijk overwegen en in de menselijke realiteit, een waarachtige profetie gaat over eschatologische werkelijkheden waar de mens geen toegang toe heeft totdat de tijd gekomen is dat deze zich voltrekken.

Wat er voor het overige met mij en om mij is geschied daaraan heb ik geen persoonlijke boodschap te kennen te geven, die voor ons zijn getuigenis afgeeft zal deze onverwijld verschaffen kunnen indien er nog ook maar één van al diegenen die menen sterker te zijn dan de verrijzenis uit de doden tot inkeer komen wil.

Ik ben in een menselijke zin gegeven en ik wijk daar niet van af.

de kolen- en staalgemeenschap heeft het nog lang uitgehouden - oorzaken en gevolgen van een financiële crisis

Ik heb nogal lang mogen nadenken over de unificerende strevingen binnen Europa en hoe ik daar tegenover wil staan na jarenlange ervaring met een nogal knellend politiek concept dat getiteld was 'éducation permanente', een jaren '70 oplossing voor de constipatie van de president van de 5e republiek, wat ik eraan overhield is een lichte neiging tot migraine wanneer ik overweeg dat ik de hele bulk aan veranderingen die telkens vanuit Brussel worden voorgesteld moet verwerken in mijn denken over mens en maatschappij in het Nederland waarin ik staatsburger ben geworden. Mijn uiteindelijke conclusie waarover ik mij voor het hoofd kan slaan dat deze mij niet eerder helder is geworden is dat een staatkundige organisatie op grond van een economisch denken dat niet gestoeld is op een evenwichtige democratische idee geen bestaansrecht heeft in mijn voorkomen en dat het een onderdeel van mijn optiek moet zijn verzet aan te tekenen tegen een politieke eenheid waarvan de leiders geen rechten bezitten om belastingen te heffen en vertegenwoordigende posities in te nemen omdat hetgeen zij vertegenwoordigen mogen en kunnen een bedrijfsmatige structuur heeft aangenomen die feitelijk verantwoordelijk moet worden geacht voor het toenemende waardenverlies dat ongeveer eveneens sinds de jaren '70 van de voorafgaande eeuw in ons land heeft plaatsgevonden en nog altijd grote groepen van de bevolking in een greep houdt waaraan het moeilijk te ontsnappen is.

Ik wil mij gaarne beschikbaar houden voor een herstel van de waardenbepaling en de vertegenwoordigende zin die een deel vormt van de politiek-economische kultuur die ons land nu alweer bijna 500 jaar als kenmerkend voor haar plaats binnen die zo veranderlijke politiek-religieuze wereld in een Europa dat behalve een mythische inhoud een telkens weer zichzelf hervindende evenwichtigheid bezit als de erfenis van eeuwen afwisselende strijd en overleg situaties. Onderhandelen met een wereld die tot die erfenis behoort acht ik de enige juiste weg welke de vereniging van Europese Staten kan inslaan, ik acht mij persoonlijk wel bekwaam daarin een plaats in te nemen van toewijzende leskracht en bestuurlijke inhoud als een vertegenwoordigende taak voor de overheid die de beslissing kan nemen ons woord als een leidraad te beschouwen onder conditie van de liberaliserende stellingname van de aanwezige Autoriteit voor een heden dat zich mag onderscheiden als de aanzet tot een nationale toekomst.